یادم باشد که زیبایی های کوچک را دوست بدارم حتی اگر در میان زشتی های بزرگ باشند .
یادم باشد که دیگران را دوست بدارم آن گونه که هستند ، نه آن گونه که می خواهم باشند
یادم باشد که هرگز خود را از دریچه نگاه دیگران ننگرم .
که من اگر خود با خویشتن آشتی نکنم هیچ شخصی نمی تواند مرا با خود آشتی دهد .
یادم باشد که خودم با خودم مهربان باشم .
چرا که شخصی که با خود مهربان نیست نمی تواند با دیگران مهربان باش .
با خوبی ها و بدی ها ، هر آن چه که بود ؛ برگی دیگر از دفتر روزگار ورق خورد ،
بنگر به رستاخیز طبیعت که چه زیباست . و هر سال ستاخیزی دیگر را تجربه می کنیم و چه زیباتر رستاخیز انسان در این عصر آهن و تباهی
لحظات از آن توست ؛ آبی ، سبز ، سرخ ، سیاه ، سفید
روزهایت رنگارنگ……


تاريخ : ۱۳٩۳/۳/۳٠ | ٩:۱۸ ‎ب.ظ | نویسنده : tanaz | نظرات ()